Δύσκολες μέρες, μας καλούν να τις αλλάξουμε…

ΚΕΙΜΕΝΑ ΜΕΛΩΝ

Ο πιο αρρωστημένος νους δεν θα μπορούσε να φανταστεί τις εξελίξεις στην χώρα μας τον τελευταίο τουλάχιστον χρόνο. Και οι πλέον υποψιασμένοι για τη νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ ή τον αντιλαϊκό χαρακτήρα της ΕΕ δεν θα περίμεναν την τόσο λυσσώδη και απροκάλυπτη επίθεσή τους σε κάθε έννοια δημοκρατίας, εθνικής αξιοπρέπειας, εργασιακού δικαιώματος, κοινωνικού κράτους, δημόσιου πλούτου.

Είναι πλέον σαφές ότι το παιχνίδι που παίζεται με βασικό μοχλό το δημόσιο χρέος προσπαθεί να μειώσει την έκθεση των ευρωπαϊκών τραπεζών στο μη βιώσιμο ελληνικό χρέος, να δημιουργήσει ένα εργασιακό νοτιοευρωπαϊκό σκλαβοπάζαρο, να υφαρπάξει ό,τι πολύτιμο υπάρχει σε αυτή την γη. Το τέλος του δρόμου των μνημονίων θα είναι οδυνηρό. Η κοινωνία θα βιαστεί και θα ακρωτηριαστεί, θα πεταχτεί ημίγυμνη και σακατεμένη στη μέση του δρόμου.

Η ελληνική κυβέρνηση, παίρνει ολοένα και περισσότερο τη μορφή πολιτικής συμμορίας αποφασισμένης να εκτελέσει μέχρι κεραίας τις διεστραμμένες εντολές των αφεντικών της (ΔΝΤ-ΕΕ), το συμβόλαιο εξόντωσης ενός λαού.

Ο ξεσηκωμός του ελληνικού λαού που γέμισε τις πλατείες με ζωντάνια και ελπίδα τροποποίησε την κατάσταση. Ο φόβος, η απογοήτευση, η ιδιώτευση μετατράπηκαν σε συλλογικότητα, αλληλεγγύη, αγώνα. Οι καθημερινές εικόνες περικύκλωσης της Βουλής και οι φράχτες θυμίζουν τη Γένοβα και το Σηάτλ. Μια πολιτική ηγεσία απομονωμένη και φρουρούμενη, ένα πολιτικό σύστημα που στοχοποιείται, κυβερνητικά στελέχη που αποδοκιμάζονται από πολίτες (ο βιαστής απαιτεί από το θύμα να αποδεχτεί το «δυσάρεστο συμβάν» χωρίς να πει κουβέντα, όμως γίνεται αυτό;).

Έρχονται εξαιρετικά δύσκολες μέρες. Ο αγώνας είναι μακρύς, μα πρώτη φορά ύστερα από δεκαετίες είναι και τόσο κρίσιμος. Αφορά την επιβίωση ενός λαού, την ελευθερία μιας χώρας, τη δημοκρατία. Η κυβέρνηση αυτή, και πιθανόν και όποια την ακολουθήσει χωρίς να συγκρούεται με το νέο καθεστώς υποτέλειας, θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να φοβίσει, τρομοκρατήσει όσους τολμήσουν να αντιδράσουν. Οι πολιτικοί εκβιασμοί, η άγρια καταστολή, η αξιοποίηση κάθε δυνατότητας του κράτους και του παρακράτους θα χρησιμοποιηθούν (και ήδη χρησιμοποιούνται).

Από την άλλη αυτά δεν αρκούν για να κερδίσουν έναν λαό αποφασισμένο να ορίσει τη μοίρα του, να υπερασπιστεί τον τόπο του, τη ζωή του, το μέλλον των παιδιών του. Το συμπέρασμα των τελευταίων εβδομάδων είναι αυτό. Μπορούμε να τους διώξουμε, μπορούμε ανατρέψουμε το χρεοκοπημένο τους πολιτικό σύστημα, μπορούμε να ζήσουμε μια νέα μεταπολίτευση όπου τα πράγματα θα καθορίζονται από τις ανάγκες και τις διαθέσεις του λαού.

Αρκεί να διατηρήσουμε και να τονώσουμε την ενότητα και την αγωνιστικότητά μας, να ανακαλύψουμε τρόπους κοινωνικής αλληλεγγύης που να επουλώνουν τις πληγές της κοινωνίας από τον καταιγισμό μνημονιακών οβίδων. Να απελευθερώσουμε το νου μας από τον έντεχνο και αδιάκοπο βομβαρδισμό του με αναπόδεικτες προκαταλήψεις, εκβιασμούς και δήθεν μονόδρομους. Να υπερβούμε τις ατομικές και συλλογικές μας συνήθειες.

Όλα πλέον είναι, από την πλευρά της κοινωνίας, υπό αμφισβήτηση: το χιλιοπληρωμένο και τοκογλυφικό δημόσιο χρέος, η επι χρόνια απαξίωση-διάλυση του δημόσιου τομέα και η ανάπτυξη ενός άκρως παρασιτικού κρατικοδίαιτου ιδιωτικού, το ευρώ, το 20ετές μοντέλο παραγωγικής αποδιάρθρωσης, το τεράστιο δημοκρατικό έλλειμμα που φτάνει ως την ουσιαστική κατάλυση της δημοκρατίας και το διακοσμητικό ρόλο του κοινοβουλίου.

Όσο πιο γρήγορα ξεφορτωθούμε το νέο καθεστώς επιτηρήσεων και μνημονίων, όσο πιο γρήγορα γίνει πράξη το αίτημα «Να φύγουν αυτοί και τα μνημόνιά τους» τόσο λιγότερο δύσβατος θα είναι ο δρόμος που πρέπει να περπατήσουμε για να υπάρξει διέξοδος για την χώρα με κριτήριο την πρόοδο, την ευημερία, την αξιοπρέπεια του λαού.

Δημήτρης Κοδέλας – Σωτήρης Γεωργόπουλος

(δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αργολικά, στις 7-7-2011)

Advertisements
, , , , , , , , , , ,

Εγγραφή

3 Σχόλια στο “Δύσκολες μέρες, μας καλούν να τις αλλάξουμε…”

  1. Raindog Says:

    «Χρειάζονται πολλά τον κόσμο για να αλλάξεις:
    Οργή και επιμονή. Γνώση και αγανάκτηση.
    Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά.
    Ψυχρή υπομονή, κι ατέλειωτη καρτερία.
    Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου.
    Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πώς την
    την πραγματικότητα να αλλάξουμε»

    B. Brecht

    Απάντηση

  2. markos Says:

    Ο,τι είχε να δώσει η πλατεία το έδωσε.
    Είναι ώρα για ανσυγκρότηση, περισυλλογή και οργάνωση.

    Απάντηση

    • Raindog Says:

      @markos

      Μήπως να κάνουμε και γιόγκα; Ή μήπως όλα θα τα αποφασίσει η πάνσοφη ηγεσία του κόμματός σου, οπότε να κοιμόμαστε ήσυχοι;

      ΥΓ. Αλήθεια, πού είναι ο Μητρόπουλος, οέο;

      Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: